آخرین ویرایش : June 24, 2013

منوچهر اقبال

تحصیلات


محل تحصیل

مدرسه دارالفنون تهران

( تا ۱۳۰۶ه.ش. )

دانشگاه پاریس

( از ۱۳۰۶ه.ش. تا ۱۳۱۱ه.ش. )
دکترای بیماری های عفونی در دانشکده طب


مناصب و مشاغل


نخست وزیر

حکومت پهلوی

( از ۱۳۳۶ه.ش. تا ۱۳۳۹ه.ش. )
سه سال و نیم نخست وزیر بود و بارها کابینه خود را ترمیم کرد. تشكیل حزب ملیون و مردم، كنفرانس پیمان سنتو به ریاست شاه در تهران، مذاكره با دولت اسرائیل برای ایجاد رابطه «دو فاكتو» و شناسایی اسرائیل، سفر ملك فیصل دوم پادشاه عراق به تهران و كودتای عبدالكریم قاسم علیه وی كه به سقوط حكومت سلطنتی در آن كشور انجامید، از جمله رویدداهای دوران نخست‌وزیری منوچهر اقبال بود. در تابستان 1339 انتخابات دوره بیستم را آغاز کرد که به دلیل خدشه بسیار در نتایج انتخابات، ابطال شد و با جنجالی که مطبوعات آغاز کرده بودند، اقبال مجبور به استعفاء شد و جعفر شریف امامی دولت تشکیل داد.

وزیر

وزارت بهداری ایران (دوره پهلوی)

( از ۱۳۲۴ه.ش. تا ۱۳۲۵ه.ش. )
در بهمن 1324 ه.ش در کابینه قوام، وزیر بهداری شد و در ترمیم همان کابینه که وزرای توده ای وارد دولت شدند، به وزارت پست و تلگراف و تلفن رسید و جای خود را به دکتر مرتضی یزدی داد. در ترمیم دوم کابینه به وزارت بهداری بازگشت و در ترمیم سوم و چهارم نیز همچنان وزیر بهداری بود. وی در سقوط دولت احمد قوام نقشی اساسی داشت.
مدت کوتاهی نیز در در کابینه محمد ساعد مراغه ای در 1328 ه.ش وزیر بهداری بود.

وزارت فرهنگ و هنر ایران

( ۱۳۲۷ه.ش. )
در کابینه عبدالحسین هژیر

وزارت کشور ایران

( ۱۳۲۸ه.ش. )
در کابینه محمد ساعد مراغه ای سرانجام وزیر کشور شد و در این منصب، انتخابات دوره شانزدهم مجلس شورای ملی و اولین دوره مجلس سنا و همچنین مجلس موسسان دوم را انجام داد.

دربار پهلوی

( از ۱۳۳۴ه.ش. تا ۱۳۳۶ه.ش. )
 در پست وزارت دربار بود که دخترش مریم را به ازدواج شهریار شفیق درآورد.

سفیر

دفتر نمایندگی ایران در سازمان ملل

( از ۱۳۴۱ه.ش. تا ۱۳۴۲ه.ش. )
در 1341 پس از سقوط دولت دکتر امینی به جای دکتر غلامعلی رعدی آذرخشی به سفارت یونسکو انتخاب شد.

رئیس

دانشگاه تهران

( از ۱۳۳۳ه.ش. تا ۱۳۳۹ه.ش. )
پس از تغییر در قانون بودجه، اقبال به ریاست دانشگاه تهران و سپس به ریاست دانشکده پزشکی منصوب گردید. در نخستین روز ریاست دانشگاه دستور داد نیروی انتظامی که پاسداری دانشگاه را بر عهده داشت محوطه دانشگاه را ترک نمایند، در ششم اسفند 1339 ه.ش دانشجویان معترض به او حمله کردند و اتومبیلش را به آتش کشیدند. اقبال استعفا کرد و به لندن رفت.

شرکت ملی نفت ایران - NIOC

( از ۱۳۴۲ه.ش. تا ۱۳۵۶ه.ش. )
چهارده سال در مقام مدیرعامل شرکت نفت قرار داشت در حالی که از جنبه فنی شغل خود بی اطلاع بود. ضعف مدیرتش باعث شد عده ای از مدیران فنی که بار سنگین اداره شرکت را برعهده داشتند، علیه او کارشکنی می کردند و عده ای دیگر از مدیران نفت به حیف و میل دارائی شرکت پرداختند. قسمت هائی از سازمان های وابسته به شرکت نفت به تدریج استقلال یافتند. شرکت پتروشیمی و شرکت گاز از جمله آن سازمان ها بودند، کشف مبلغ قابل ملاحظه ای سوءاستفاده مالی، وجهه اقبال را لکه دار ساخت و بر اثر این نابسامانی ها سرانجام تصمیم به تغییر او گرفته شد، با شنیدن خبر برکناری خود سکته کرد.

دانشگاه تبریز

( از ۱۳۲۹ه.ش. تا ۱۳۳۰ه.ش. )
در حکومت رزم آرا به استانداری آذربایجان گمارده شد و همزمان ریاست دانشگاه تبریز را هم به عهده گرفت.

عضو

مجلس سنای ایران

( از ۱۳۳۲ه.ش. تا ۱۳۳۸ه.ش. )
در 1332 کاندیدای دوره دوم مجلس سنا شد و از تهران به مجلس سنا رفت.

مدرس

دانشکده علوم پزشکی دانشگاه تهران


اقبال در سال 1318 دانشیار پزشکی و کمی بعد استاد کرسی بیماری های عفونی این دانشکده شد.


گرایشات


موسس


روابط خانوادگی


نام پدر

نام برادر

نام خواهر

دارای رابطه خانوادگی با

شهریار شفیق


شهریار شفیق با مریم دختر منوچهر اقبال ازدواج کرد.


منوچهر اقبال

تاریخ تولد ۱۲۸۸ه.ش.
تاریخ درگذشت ۱۳۵۶/۰۹ه.ش.
محل تولد منطقه کاشمر
محل درگذشت شهر تهران
ملیت کشور ایران

توضیحات بیشتر:
  • پدرش میرزا ابوتراب خان مقبل‌السلطنه خراسانی معروف به «اقبال‌التولیه». تحصیلات ابتدایی و متوسطه را در مشهد و دارالفنون تهران انجام داد. دکتر اقبال پس از بازگشت به ایران مشاغلی همچون ریاست اداره بهداری شهرداری مشهد و ریاست بخش بیماری‌های عفونی بیمارستان رازی را برعهده داشت.
  • در 1321 با کمک برادر بزرگش علی اقبال که در آن روزها از متولیان مجلس و از دوستان نزدیک قوام السلطنه بود وارد عالم سیاست شد و تا 1328 ه.ش چندین بار به وزارت بهداری، راه و کشور رسید.
  • رسید. معاونت وزارت بهداری برگزیده شد. دو سال بعد در کابینه محمد ساعد به کفالت وزارت بهداری ارتقاء مقام یافت، ولی با سقوط دولت به حرفه اصلیش که تدریس و طبابت بود پرداخت.
  • در بهمن 1324 در کابینه قوام السلطنه وزیر بهداری شد، در کابینه هژیر وزیر فرهنگ و در کابینه ساعد مراغه ای وزیر کشور بود.
  • مدتی وزیر دربار و نخست وزیر بود.

 


done in 0.0415 seconds