از تاریختا تاریختوضیحاتآخرین ویرایش
--
از تاریختا تاریختوضیحاتآخرین ویرایش
۱۳۲۱ه.ش.-
۱۳۲۱ه.ش.-


توضیحات بیشتر:

" حزب زنان ایران " در زمان خود تنها جمعیتی بود که با سازمان های بین المللی زنان ارتباط مستقیم داشت و عضو " اتحادیه بین المللی زنان " متشکل از زنان بیش از ۵۰ کشور جهان بود.

این گروه در طول فعالیت خود نمایندگانی به مجامع بین المللی فرستاد که در آن سخنرانی هایی ایراد کردند. " به طور مثال در کنگره زن و صلح " که در سال۱۳۲۳ در پاریس برگزار شد ،فاطمه سیاح و صفیه فیروز سخنرانی کردند.

در زمان ملی شدن صنعت نفت در ایران نیز حزب زنان طی اعلامیه های مفصل خطاب به " اتحادیه بین المللی زنان " خواست زنان ایران را به گوش زنان سایر کشور های عضو رساند و از آنها کمک و حمایت خواست.

در سال ۱۳۳۱ شورای زنان برای به دست آوردن حق رای زنان با کلیه گروه های زنان ائتلاف کرده و بیانیه ای مبنی بر تقاضای حقوق سیاسی و اقتصادی صادر کردند که بنا بر گزارش های منتشره صدهزار نفر این بیانیه را امضا کردند. نسخه ی حاوی امضاهای زنان ، برای نخست وزیر وقت محمد مصدق و نیز نمایندگان مجلس و سازمان ملل و همچنین محمد رضا پهلوی فرستاده شد. وقتی قانون انتخابات در مجلس مورد بحث قرار گرفت تصمیم بر این بود که حق رای فقط به زنان باسواد داده شود و باز هم حزب زنان نظر مخالف خود را اعلام کرد ولی لایحه ی قانون انتخابات به تصویب نرسید. تعداد زیادی از روحانیون رده بالا حق رای زنان را ضد اسلام اعلام کردند .

پس از کودتای ۲۸ مرداد ۱۳۳۲ و برکناری مصدق، دوباره مانند قبل از شهریور ۱۳۲۰ ، احزاب سیاسی و مطبوعات آزاد برچیده و حق برگزاری گردهمایی ها ملغی و فصل جدیدی زیر سایه ی دیکتاتوری و خفقان بر گروه های زنان گشوده شد.

حزب زنان هم برای آنکه گروهی مجاز شناخته شود در سال ۱۳۳۵ و طی یک استحاله تدریجی بعد از کودتا، از بعضی از اهداف و فعالیت های خود دست کشید و به دلیل عدم تعلق حزبی نام خود را به " شورای زنان " تغییر داد.

done in 0.0601 seconds