آخرین ویرایش : October 21, 2013

حسین سمیعی

معروف به : ادیب السلطنه

مناصب و مشاغل


وزیر

وزارت تجارت و فواید عامه ایران

( از ۱۳۰۰/۰۳ه.ش. تا ۱۳۰۱ه.ش. )
در خرداد 1300 ه.ش در کابینه احمد قوام‌السلطنه، وزارت تجارت و فوائد عامه به عهده او قرار گرفت و تا بهمن همان سال در آن سمت باقی بود. مشیرالدوله جانشین قوام در کابینه خود، پست وزارت تجارت و فوائد عامه را همچنان به ادیب السلطنه واگذار کرد.

وزارت عدلیه ایران (دوره قاجار)

( از ۱۳۰۲ه.ش. تا ۱۳۰۴ه.ش. )
در سال 1302 ه.ش که سردار سپه رئیس الوزراء شد، ادیب السلطنه به وزارت عدلیه رسید.

وزارت کشور ایران

( از ۱۳۰۶ه.ش. تا ۱۳۰۸ه.ش. )
در کابینه مخبرالسلطنه هدایت در خرداد 1306 ه.ش به وزارت داخله منصوب شد و پس از ترمیم کابینه همچنان وزیر داخله بود.

وزارت اقتصاد و دارایی ایران

( ۱۳۱۰ه.ش. )

دربار پهلوی

( از ۱۳۱۱ه.ش. تا ۱۳۱۸ه.ش. )
سمیعی در 1311 ه.ش پس از عزل و بازداشت تیمورتاش که عنوان وزیر دربار منسوخ گردید، به دربار رفت و عملاً وظایف وزیر دربار را انجام می‌داد و تا سال 1318 ه.ش که جم به وزارت دربار تعیین گردید، در این سمت باقی بود.

سرپرست

وزارت داخله ایران (دوره قاجار)

( از ۱۳۰۱/۱۱ه.ش. تا ۱۳۰۲/۰۳ه.ش. )
ادیب السلطنه در کابینه مستوفی الممالک، کفیل وزارت داخله بود.

نماینده

مجلس شورای ملی ایران

( از ۱۲۹۳ه.ش. تا ۱۲۹۴ه.ش. )
نماینده مردم رشت در دوره سوم مجلس.

استاندار

استان آذربایجان

( از ۱۳۰۸ه.ش. تا ۱۳۱۰ه.ش. )

حاکم

شهر تهران

( از ۱۳۰۴ه.ش. تا ۱۳۰۶ه.ش. )

سفیر

سفارت ایران در افغانستان

( از ۱۳۱۹ه.ش. تا ۱۳۲۱ه.ش. )

رئیس

معاون

عضو

مجلس سنای ایران

( از ۱۳۲۸ه.ش. تا ۱۳۳۱ه.ش. )
نماینده گیلان در دوره اول مجلس سنا


حوادث مهم زندگی


مهاجرت به

امپراطوری عثمانی

( از ۱۲۹۵ه.ش. تا ۱۲۹۶ه.ش. )
مهاجرین دولت موقت ملی در جنگ جهانی اول، از کرمانشاه به عثمانی رفتند و مدتی در آن کشور اقامت نمودند. سمیعی سرانجام به حلب رفت و مدتی در آن دیار اقامت داشت. بعدها خاطرات سفر مهاجرت خود را به چاپ رساند.


آثار


نویسنده

کتاب "آئین نگارش"


این کتاب مدتها در مدارس تدریس می شد.


روابط خانوادگی


نام نوه

امیر عباس هویدا


ادیب السلطنه پدربزرگ مادری هویدا بود.

فریدون هویدا


ادیب السلطنه پدربزرگ مادری هویدا بود.


تاریخ تولد ۱۲۵۳ه.ش.
تاریخ درگذشت ۱۳۳۲ه.ش.
ملیت کشور ایران
مدفن گورستان ابن بابویه شهر ری

توضیحات بیشتر:
  • پدرش میرزاحسن خان ادیب‌السلطنه از اعضای دیوانی بود و مدت‌ها پیشکاری امیر افخم همدانی (والی کرمانشاه) را برعهده داشت. حسین نزد معلمان خصوصی تحصیلات خود را آغاز کرد و پس از آنکه مقدماتی از فارسی و عربی را فرا گرفت، تحصیلات خود را نزد دو تن از عرفا و دانشمندان معروف کرمانشاه به نام ابوالفقراء اصفهانی و میرزای سالک ادامه داد و در ادبیات فارسی و اصول حکمت و ادبیات عرب معلوماتی کسب کرد. سپس به دارالفنون رفت.
  • در 1313 ه. ق در سن بیست سالگی وارد وزارت خارجه شد و در سمت‌های مختلف انجام وظیفه کرد. مدتی نیز ریاست اداره دول غیرهمجوار را برعهده داشت. در 1289 ه. ش به وزارت داخله منتقل شد و به سمت مدیرکل آن وزارتخانه مشغول کار شد و پس از چندی معاون آن وزارتخانه شد.
  • در انتخابات دوره سوم مجلس شورای ملی از رشت نماینده شد. حسین سمیعی که تازه پس از فوت پدر به ادیب‌السلطنه ملقب شده بود، پس از ورود به مجلس جزء فراکسیون دموکرات شد. عمر مجلس سوم زیاد دوام نیافت زیرا دامنه جنگ جهانی اول به ایران رسید.مجلس سوم تصمیم به مهاجرت گرفت، ادیب‌السلطنه نیز از مهاجرینی بود که ابتدا به قم و بعد به کرمانشاه رفتند و دولت موقتی به سرپرستی رضاقلی خان نظام‌السلطنه تشکیل دادند که ادیب‌السلطنه در آن به وزارت داخله رسید. مهاجرین سپس به عثمانی مهاجرت کردند.
  • در 1296 ه. ش با سایر مهاجرین به ایران بازگشت و دور از کارهای سیاسی به مطالعه در ادبیات فارسی و زبان و متون عربی پرداخت و ضمنا" به تشکیل انجمن ادبی مبادرت نمود. پس از کودتای اسفند 1299 ه.ش چندین بار به وزارت رسید.
  • در دوران سلطنت رضاشاه، مدتی حاکم تهران و سپس استاندار آذربایجان بود. در 1319 ه.ش ادیب‌السلطنه با سمت سفیرکبیر ایران به افغانستان رفت و قریب دوسال در این سمت باقی ماند. پس از بازگشت، به ریاست فرهنگستان رسید. در بهمن 1321 ه.ش وزیر مشاور کابینه سهیلی شد و در تیرماه 1322 ه.ش وزارت کشور گرفت ولی فقط مدتی کوتاه در این سمت باقی ماند. در آن سال مجدداً به دربار رفت و به ریاست تشریفات منصوب شد.
  • او مردی ادیب بود که دیوان اشعارش را منتشر کرد و عطا تخلص می کرد. شهرت ادبی و قدرتش در سرودن شعر و تسلط او به زبان و ادبیات پارسی، شخصیت سیاسی او را تحت الشعاع قرار داده است.

done in 0.0471 seconds