آخرین ویرایش : June 9, 2012

سید جواد بدیع زاده

تحصیلات


محل تحصیل

مدرسه الیانس تهران



مدرسه تدین در تهران


تحصیلات دورة ابتدایی را در مدرسة تدیّن طی کرد.

مدرسه الیانس تهران


دورة متوسطه را در مدارس آلیانس و دارالفنون گذراند.

مدرسه دارالفنون تهران



او پس از گذراندن دوره دبیرستانی در مدرسه آلیانس فرانسوی و دارالفنون به ترجمه زبان فرانسه و منشی گری تجارتخانه پرداخت.


مناصب و مشاغل


کارمند

مجلس شورای ملی ایران

( از ۱۳۰۴ه.ش. تا ۱۳۳۱ه.ش. )
در 1304 ش ، به استخدام مجلس شورای ملی درآمد و در 1331 باز نشسته شد.


آثار


خواننده


سید جواد بدیع زاده

تاریخ تولد ۱۲۸۱ه.ش.
تاریخ درگذشت ۱۳۵۸ه.ش.
محل تولد شهر تهران
محل درگذشت شهر تهران
جواد بدیع زاده، سرانجام در دی ماه سال ۱۳۵۸ در سن هفتاد و هشت سالگی، بر اثر دومین سکته مغزی، در تهران چشم از جهان فرو بست و در بهشت زهرا (قطعه: ۸ ردیف: ۲ شماره: ۲۶) به خاک سپرده شد.
ملیت کشور ایران

توضیحات بیشتر:
  • خواننده، آهنگساز و ترانه سرای ایرانی. پدرش سیدمحمدرضا بدیع کاشی ، ملقب به بدیع المتکلمین کاشی (1260ـ1340ش) از واعظان نامی و مدرس موسیقی و ردیف آواز سنتی بود. مقدمات موسیقی را نزد پدر و دایی خود، سید یحیی (سعیدالواعظین) آموخت. بدیع المتکلمین با تسلط کافی بر ردیف موسیقی ایرانی، پسر خود را نیز به فن آواز موذنی و روضه‌خوانی و تعزیه آشنا ساخت و او از تجربیات پدر استفاده کرد و به فراگیری گوشه‌ها و ردیف‌های موسیقی دستگاهی ایران پرداخت.
  • آثار بدیع زاده در موسیقی ، به دو دوره تقسیم می شود: 1) آثار شبه سنّتی. (1299ـ1304 ش) آثار این دوره او در رده هایی فروتر از قمرالملوک وزیری، ظلّی ، ادیب خوانساری و تاج اصفهانی قرار داشت و نشانگر گرایش وی به دگرگونی هایی در نحوة بیان موسیقی بود. 2) آثار متمایل به گرته برداری از موسیقی آن روز اروپایی و آمیختن آن با دستمایه های موسیقی ایرانی . در این دوره ، بدیع زاده گاه عیناً آهنگهای آن روز اروپایی را بدون ذکر مأخذ و با نهادن کلام فارسی روی آن به نام خود ثبت کرده است .بدیع زاده پس از علینقی وزیری، دومین کسی است که گذشته از نواسازی و خوانندگی، متصدی مشاغل نسبتاً مهم در امور موسیقی کشور بوده است . او از جمله کسانی است که در تغییر و تحول موسیقی ایرانی نقش داشتند. مایه هایی که بدیع زاده تغییر داد، بعضاً بی سابقه بود و سلسله تصنیفهای او را می توان نقطة آغاز نوع جدیدی از موسیقی همه پسند در ایران دانست. وی به برجسته تر کردن و ادای واضح کلام بیش از انطباق آن با موسیقی عنایت داشت.
  • بعد از اتمام دوره تحصیلات متوسطه از دبیرستان دارالفنون برای چند سالی مشغول به کار مترجمی زبان فرانسه و منشی گری تجارتخانه های آن زمان گردید، تا آن که در سال ۱۳۰۴ در مجلس شورای ملی استخدام شد.
  • بدیع‌زاده علاوه بر خوانندگی در امر آهنگسازی نیز شهرت دارد. در سال ۱۳۰۴ که کمپانی انگلیسی صفحه‌پرکنی «هیز مسترزویس» به قصد تهیه و ضبط صفحه از نواخته‌ها و خوانده‌های هنرمندان ایرانی نماینده خود را به ایران اعزام کرد و شعبهٔ خود را در تهران گشود، بدیع‌زاده به عنوان نخستین خواننده مرد، با معرفی و توصیه عبدالحسین خان شهنازی، انتخاب شد و اولین صفحه او با عنوان «جلوه گل» روانه بازار شد که شامل دو قطعه آواز و سه تصنیف از ساخته‌های خودش بود. از آن پس تا سال ۱۳۱۴ بدیع‌زاده ۲۴ تصنیف ساخت که همه روی صفحه ضبط شده‌است. او در سال‌های بعد در سفرهایی به حلب و بیروت و برلین و شبه قاره هند، بر شمار ضبط آهنگ‌های خود افزوده‌است. صفحه دوم او «مرغ بی نشان» در مایه افشاری است و صفحه سوم در دستگاه بیات ترک، صفحه چهارم در دستگاه سه گاه و صفحه پنجم در ماهور ضبط گردیده است. بدیع زاده نخست به دلایلی از پر کردن صفحه خودداری می کرد ولی پس از مشورت با دیگر هنرمندان تصمیم گرفت با نام مستعار آغاز بکار کند و چون پدرش بدیع المتکلمین بود نام بدیع زاده را برای صفحات خود برگزید.
  • در سال 1324، پس از پایان جنگ جهانی او و شعاری از هنرمندان ایرانی به هندوستان فراخوانده شدند. در این سفر که یک سال به درازا انجامید. برنامه های گوناگونی اجرا نمود و در آنجا به درخواست کمپانی صفحه پرکنی «ایران رکورد» در بمبئی نزدیک به پنجاه صفحه ضبط کردند.بدیع زاده در سال 1331 از مجلس شورای ملی بازنشست گردید. از آن پس به طور همیشگی به خدمت رادیو درآمد.
  • او که بیش از 60 سال زندگی هنری داشت بیشتر آهنگ هایش را خود، خود ،آهنگسازی می کرد. او ویژگی های آثارش نبود دوبارگی در جمله ها (در هیچکدام از آنها دو بخش برابر با یک آهنگ به گوش نمی رسد) می باشد که دارای تازگی و نوآوری است. وی از دوستداران اصول موسیقی ایرانی بشمار می رود که گستردگی و ایه موسیقی اصیل ایرانی را اثبات نمود.
  • بدیع زاده به عنوان نخستین خواننده مرد، با معرفی و توصیه عبدالحسین خان شهنازی، انتخاب شد. بدیع‌زاده با افتتاح رادیو به جمع هیات ارکستر آن زمان رادیو پیوست و در کنار هنرمندانی چون «حسین تهرانی»، «مرتضی نی داوود»، «حبیب سماعی» و «استاد ابوالحسن صبا» آثار مشهوری را در حوزهٔ موسیقی ایرانی پدید آورد. بدیع‌زاده سال‌ها عضو شعر و موسیقی رادیو تهران بود.
  • مشهورترین آثارش عبارت اند از: همایون (شور عشق)، قرابی و ماهور (همراه تار عبدالحسین شهنازی)، خزان عشق (شعر رهی معیری)، ضرب دشتی تحت عنوان سعدی با شعر (جانان هزاران آفرین)، سرود «ایران، کشور داریوش» و ترانه‌های «جلوه گل»، «داد دل»، «دل افسرده»، «هدیهٔ خاک»، «گل پرپر» و «خزان عشق» یاد کرد.

done in 0.0254 seconds