آخرین ویرایش : September 9, 2012

ابراهیم حکیمی

معروف به : حکیم الملک

تحصیلات


محل تحصیل

دانشگاه پاریس

( از ۱۳۱۲ه.ق. )

دکترای پزشکی


مناصب و مشاغل


نخست وزیر

حکومت پهلوی

( ۱۳۲۴ه.ش. )

در اردیبهشت ۱۳۲۴، فراکسیونهای مختلف مجلس به نخست‌وزیری وی، به عنوان دولتمردی محترم و بدون مناسبات نزدیک با قدرتهای خارجی، متمایل شد ولی او در انتخاب وزیران، نظر نمایندگان را تأمین نکرد و در نتیجه، مجلس به وی رأی اعتماد نداد.

حکومت پهلوی

( از ۱۳۲۴ه.ش. تا ۱۳۲۵ه.ش. )

در مهر ۱۳۲۴ برای نخست‌وزیری به مجلس معرفی شد و به‌رغم مخالفتهای طرفداران سیدضیاءالدین طباطبائی و رأی ممتنع حزب توده، به نخست‌وزیری رسید. بیشتر مشکلات حکیمی در این دوره، ادامهٔ حضور نیروهای شوروی در خاک ایران، بحران آذربایجان و محدودیت‌هایی بود که صدرالاشراف، نخست‌وزیر پیشین (با توقیف روزنامه‌ها و بستن باشگاههای حزب توده) ایجاد کرده بود. وی یک روز بعد از طرح شکایت ایران از شوروی در سازمان ملل، از نخست‌وزیری استعفا کرد.

حکومت پهلوی

( ۱۳۲۶ه.ش. )

در آذر ۱۳۲۶، بعد از استعفای احمد قوام، حکیمی بار دیگر به نخست‌وزیری رسید. این دوره زمامداری وی کوتاه بود. وی در مورد قتل محمد مسعود استیضاح شد و استعفا کرد.

وزیر

دربار پهلوی

( از ۱۳۲۸ه.ش. تا ۱۳۲۹ه.ش. )

وی در ۱۳۲۸، پس از ترور عبدالحسین هژیر، به وزارت دربار منصوب شد، اما پس از یک سال استعفا کرد.

وزارت معارف ایران (دوره قاجار)



حکیم الممالک در کابینه محمد ولی خان سپهدار اعظم (1290 ه.ش) وزیر معارف و اوقاف بود. در کابینه سوم مستوفی الممالک (1294 ه.ش) و کابینه میرزا محمد علی خان علاءالسلطنه (1296 ه.ش) نیز همین مقام را داشت. از کارهای مهم حکیمی در دوره‌های وزارت او تأسیس مدرسه حقوق زیر نظر وزارت معارف، تأسیس مدرسه نقاشی به ریاست کمال‌الملک، تصویب قانون اعزام دانشجو به خارج از کشور و تأسیس دارالمعلمین بود.

وزارت خارجه ایران (دوره قاجار)

( از ۱۳۰۰/۱۱ه.ش. تا ۱۳۰۱/۰۳ه.ش. )

در کابینه حسن پیرنیا (مشیرالدوله)

وزارت مالیه ایران(دوره قاجار)



در اولین دولت مستوفی‌الممالک، وزیر مالیه شد ولی بیشتر از چند ماه در این سمت نبود و جای خود را به صنیع الدوله داد. در کابینه نجفقلی خان صمصام السلطنه (1290ه.ش) نیز وزیر مالیه شد اما چندی بعد استعفا داد.

نماینده

مجلس شورای ملی ایران

( از ۱۲۸۵/۰۷/۱۴ه.ش. تا ۱۲۹۰/۱۰/۰۴ه.ش. )
نماینده مردم تهران در دوره اول مجلس ــ 13 مهر 1285 تا 2 تیر 1287 ــ، نماینده مردم آذربایجان در دوره دوم مجلس ــ 24 آبان 1288 تا 3 دی 1290 ــ.

مجلس شورای ملی ایران

( از ۱۳۰۰/۰۴/۰۱ه.ش. تا ۱۳۰۲/۰۳/۳۱ه.ش. )
وکالت در مجلس چهارم از سوی حزب دموکرات.

عضو

مجلس سنای ایران

( از ۱۳۲۸ه.ش. تا ۱۳۳۸ه.ش. )

در دوره های اول و دوم مجلس سنا، سناتور انتصابی بود.


روابط خانوادگی


دارای رابطه خانوادگی با

میرزا محمود خان حکیم الملک



حکیم الملک عموی ابراهیم حکیمی بود.

هاشم حکیمی



ابراهیم حکیمی دایی پدر هاشم حکیمی است.


ابراهیم  حکیمی

تاریخ تولد ۱۲۴۹ه.ش.
تاریخ درگذشت ۱۳۳۸ه.ش.
محل درگذشت شهر تهران
ملیت کشور ایران
مدفن گورستان ابن بابویه شهر ری

توضیحات بیشتر:
  • فرزند میرزا ابوالحسن حکیم باشی ــ پزشک مظفر الدین میرزا ولیعهد ناصرالدین شاه ــ. برای تحصیل به پاریس رفته و در سفرهای مظفرالدین شاه به اروپا، اغلب با او همراه بود. پیش از 1321 به تهران بازگشت و جزو عمله خلوت مظفرالدین شاه و حکیم باشی وی گشت. در همین ایام به حکیم الملک ملقب شد.
  • در دوره اول مجلس شورای ملی به نمایندگی برگزیده شد. پس از به توپ بسته شدن مجلس، به سفارت فرانسه پناهنده شد و سپس به اروپا رفت. در آنجا بر ضد محمدعلی شاه به فعالیت پرداخت. بعد از فتح تهران و برکناری محمدعلی شاه، به ایران بازگشت و در انجمن آشتی ملی، که برای تدوین قانون انتخابات تشکیل شده بود و در انجمن نظّار، که نظارت بر انتخابات تهران را برعهده داشت حضور داشت.
  •  در تأسیس حزب تجدد همراه با علی‌اکبر داور و عبدالحسین تیمورتاش و محمد تدین بود. در جریان کودتای اسفند ۱۲۹۹، عوامل کودتا وی را دستگیر و چندی بازداشت کردند.
  • با روی کار آمدن رضاخان سردارسپه، حکیمی از سیاست کناره گرفت و به تألیف کتابی درباره لغات طبی پرداخت که به چاپ نرسید.
  • پس از سقوط رضاشاه در شهریور ۱۳۲۰، حکیمی به صحنهٔ سیاست بازگشت و در مرداد ۱۳۲۱ در دولت قوام‌السلطنه وزیر مشاور شد، و پس از سقوط آن دولت در بهمن همان سال، تا ۱۳۲۴ عهده‌دار سمت دولتی دیگری نشد.

done in 0.0253 seconds