آخرین ویرایش : November 27, 2012

علی اکبر سیاسی

تحصیلات


محل تحصیل

کشور فرانسه

( از ۱۲۹۰ه.ش. تا ۱۲۹۵ه.ش. )

پس از اتمام تحصيلات در مدرسه علوم سیاسی، در روزگار احمدشاه قاجار، دولت ایران قریب بیست نفر از جوانان کشور را تحت سرپرستی ریشارد برای ادامه تحصیل به اروپا فرستاد، از جمله علی اکبر سیاسی در زمره آن بیست نفر بود. در این سفر برای هرکدام از محصلین نام خانوادگی انتخاب شد و چون علی اکبر رشته سیاسی خوانده بود نام خانوادگی سیاسی را برای خویش انتخاب کرد. پس از ورود به پاریس وارد دانشسرای "رو آن" شد و به تحصیل در رشته علوم تربیتی و روانشناسی پرداخت و مدت تحصیل وی مجموعاً پنج سال به طول انجامید و در 1296 به ایران بازگشت.

مدرسه علوم سیاسی تهران



پس از انجام تحصیلات ابتدائی و متوسطه وارد مدرسه عالی علوم سیاسی مشیرالدوله شد و دانشنامه گرفت.

کشور فرانسه

( از ۱۳۰۸ه.ش. تا ۱۳۰۹ه.ش. )

علی اکبر سیاسی در 1308 مجدداً برای ادامه تحصیل به اروپا رفت و در رشته روانشناسی دکترا گرفت


مناصب و مشاغل


وزیر

وزارت فرهنگ و هنر ایران

( از ۱۳۲۱ه.ش. تا ۱۳۲۳ه.ش. )

در کابینه احمد قوام وزارت فرهنگ را عهده‌دار شد. سیاسی در این سمت قانون تعلیمات اجباری را از مجلس سیزدهم گذرانید و برای دانشگاه تهران که ضمیمه وزارت فرهنگ بود استقلال گرفت و از طرف روساء دانشکده‌ها به ریاست دانشگاه مستقل تعیین شد.

وزارت امور خارجه ایران

( از ۱۳۲۳ه.ش. تا ۱۳۲۵ه.ش. )

در کابینه محمد ساعد به وزارت امور خارجه معرفی گردید.

رئیس

دانشکده ادبیات دانشگاه تهران

( از ۱۳۲۱ه.ش. )
در 1321 به ریاست دانشکده ادبیات برگزیده شد.

دانشگاه تهران

( از ۱۳۲۱ه.ش. تا ۱۳۳۳ه.ش. )
دکتر علی اکبر سیاسی مجموعاً مدت 12 سال ریاست دانشگاه تهران را عهده‌دار بود. در سال 1333 به موجب طرحی که از طرف یکی از نمایندگان به مجلس داده شد، انتخاب ریاست دانشگاه از رؤسای دانشکده‌ها سلب و قرار شد وزیر فرهنگ سه نفر از اساتید دانشگاه را که رتبه آنها از 9 کمتر نباشد به شاه پیشنهاد کند و شاه یکی از آنها را انتخاب کند. لذا جعفری وزیر فرهنگ وقت، سه نفر را پیشنهاد نمود. نفر اول دکتر منوچهر اقبال بود که به ریاست دانشگاه انتخاب گردید. دکتر اقبال برای تقدیر از خدمات دکتر سیاسی به وی مقام ریاست افتخاری دانشگاه تهران را داد.
دکتر علی اکبر سیاسی پس از کنار رفتن از ریاست دانشگاه، تلاشی برای کارهای دولتی به عمل نیاورد و همچنان با استادی و تدریس در دانشکده ادبیات امرار وقت می‌کرد و سرانجام بازنشسته شد و به مقام استادی ممتاز رسید.

عضو

شورای عالی فرهنگ در تهران

( از ۱۳۱۷ه.ش. )
درسال 1316 شمسي باتصويب فرهنگستان ايران، وزارت معارف به وزارت فرهنگ تغييرنام داده ودرپي آن شوراي عالي معارف به شوراي عالي فرهنگ تبديل شد. اولين جلسه شوراي عالي فرهنگ در26مهرماه 1317 به رياست اسماعیل مرآت، كفيل وزارت فرهنگ تشكيل شد.

مدرس

مدرسه دارالفنون تهران

( از ۱۲۹۶ه.ش. )
در 1296 از فرانسه به ایران بازگشت و به استادی مدرسه دارالفنون مشغول شد.

دارالمعلمین عالی در تهران

( از ۱۳۰۹ه.ش. )
سیاسی در 1309 به ایران بازگشت و در دارالمعلمین عالی نیز به تدریس روانشناسی و فلسفه پرداخت.

مترجم

سفارت فرانسه در ایران

( از ۱۲۹۸ه.ش. تا ۱۳۰۰ه.ش. )
در 1298 علاوه بر تدریس به سمت مستشار و مترجم سفارت فرانسه در تهران برگزیده شد و قریب دو سال در آن سمت انجام وظیفه نمود.

همکاری با

روزنامه ایران جوان (چاپ ایران)


جمعیت ایران جوان پس از مدتی روزنامه‌ای به نام جمعیت که بطور هفتگی منتشر می‌شد دائر کردند که شماره اول آن دوازده صفحه بود و مطالب متنوعی در آن نوشته شده و چندین کاریکاتور هم در آن شماره به چشم می‌خورد. وقتی سردار سپه قدرت گرفت، اعضاء مؤسس ایران جوان را پذیرفته و مرامنامه آنها را مطالعه و مورد تصویب و اجرا قرار داد.


گرایشات


موسس

جمعیت ایران جوان

( از ۱۲۹۹ه.ش. )

سیاسی پس از بازگشت از اروپا در فکر تغییراتی در شئون مختلف کشور افتاد و با مشارکت عده‌ای از دوستان خود جمعیتی به نام ایران جوان تأسیس کرد. هسته اصلی این جمعیت غیر از سیاسی عبارت بودند از: حسن مشرف نفیسی، اسمعیل مرآت، محمد وحید تنکابنی، محسن رئیس، جواد عامری. در مرامنامه آنها آمده بود: تجزیه امور مدنی از مسائل روحانی، الغاء کاپیتولاسیون، الغاء محاکم خصوصی و ارجاع کلیه امور به محاکم عمومی، تجدیدنظر در قراردادهای گمرکی، ایجاد راه‌آهن، ایجاد مدارس عمومی و اجباری برای پسران و دختران و چند مورد دیگر.


آثار


نویسنده


روابط خانوادگی


دارای رابطه خانوادگی با

مصطفی قلی بیات


علی اکبر سیاسی همسر دختر (روشن ملک)صمصام الملک بود.


تاریخ تولد ۱۲۷۴ه.ش.
تاریخ درگذشت ۱۳۶۹ه.ش.
محل تولد شهر تهران
در تهران در محله بازارچه مهدی موش (که از نام مهدی موش گرفته شده‌است)، به دنیا آمد.
محل درگذشت شهر تهران
سیاسی در اواخر عمر در خارج از ایران می‌زیست و کتابی به زبان فارسی تحت عنوان گزارش یک زندگی نوشته و انتشار داد که در حقیقت شرح حال و زندگی نامه او بود. در اواخر 1368 به ایران بازگشت و در ششم خرداد 1369 درگذشت.
ملیت کشور ایران
پیرو مذهب شیعه

توضیحات بیشتر:
  • پس از بلوای 17 آذر 1321 قوام السلطنه تمام روزنامه‌ها و مجلات کشور را تعطیل کرد و مدیران آن را به زندان افکند و دکتر سیاسی وزیر فرهنگ وقت لایحه جدیدی به قید دوفوریت به مجلس داد و ضمن لغو تمام امتیازات برای صاحب امتیازی مطبوعات، اصول جدیدی را در نظر گرفت که یکی داشتن دیپلم متوسطه و دیگری بضاعت مالی بود.
  • در 1325 عضویت هیئت نمایندگی ایران را در سازمان ملل عهده‌دار گردید.

done in 0.0511 seconds